Reklamsız Sözcü

Firuz Kanatlı anlatıyor: Sabri Ülker’le ilk görüşmemizde tartıştık

İş dünyasının duayenlerinden merhum Firuz Kanatlı, Sabri Ülker ile tanışmalarını anlatmıştı. Kanatlı 10 sene önce verdiği bir söyleşide Ülker ile ilk tanışmalarında tartıştıklarını fakat daha sonra ilelebet dost kaldıklarını belirtiyor. İşte Türk iş dünyasının en centilmen rekabetinin başlangıç hikayesi...

Sozcu.com.tr
android-time 13:18
Firuz Kanatlı anlatıyor: Sabri Ülker’le ilk görüşmemizde tartıştık
İş dünyasının duayenlerinden merhum Firuz Kanatlı, Sabri Ülker ile tanışmalarını anlatmıştı. Kanatlı 10 sene önce verdiği bir söyleşide Ülker ile ilk tanışmalarında tartıştıklarını fakat daha sonra ilelebet dost kaldıklarını belirtiyor. İşte Türk iş dünyasının en centilmen rekabetinin başlangıç hikayesi...

Eti’nin kurucusu ve Onursal Başkanı Firuz Kanatlı Eskişehir’de hayatını kaybetti. Karaciğer ve böbreklerinde problem olan Firuz Kanatlı 85 yaşında idi. Sozcu.com.tr’nin edindiği bilgilere göre ; Firuz Bey’in hastalığı süresince oğlu Firuzhan Kanatlı ve iki kızı bir an olsun yanından ayrılmadılar.

Bu sürede Eskişehir’den ve İstanbul’dan çok sayıda iş adamı Firuz Bey’i ziyarete geldi. Firuz Bey’in oğlu Firuzhan Kanatlı ise babasının vefat haberini aldığı anda çok büyük üzüntü yaşadı. Firuz Kanatlı ile Sabri Ülker arasında belki de dünya rekabet literatürüne girebilecek bir dostluk vardı. Sabri Ülker’in oğlu Murat Ülker vefatın ardından yayımladığı mesajda ‘Firuz Amca’ diye hitap ederken iki aile arasındaki dostluk yıllardır konuşuluyor.

İLGİLİ HABERCentilmenlik mirasında bir devrin sonuCentilmenlik mirasında bir devrin sonu

‘UN SATMAYA GİDELİM DEDİM’

Firuz Kanatlı’nın 12 Haziran 2012’de hayatını kaybeden Sabri Ülker ile tanışmaları Kanatlı ailesinin Ülker bisküvi fabrikasına un satma isteği ile başlıyor. Kanatlı o günleri şöyle anlatıyordu: Sabri Bey'le 1959'da tanıştım. Bu tanışma, Ülker Fabrikası'na un satma vesilesiyle oldu. Babam ile amcamın Eskişehir'de un fabrikaları vardı. 1959 yılında askerden henüz gelmiştim. Babam, “Ben çok yoruldum, gidiyorum” dedi. Daha, 59 yaşındaydı. Ailenin un fabrikasında babamı temsil etmeye başladım, ama amcamın benden büyük iki oğlu aynı iş yerinde patronluk yapıyorlardı. Tahsilimi Avrupa'da yapmıştım. Öğrencilik zamanında evlendim, ardından askere gittim. Yeni işimde kendimi hem babama, hem de amcazadelerime göstermek istiyordum. Un pazarı aramaya başladım. Müdürlerimizden rahmetli Sefer Bey'in, “Ülker Bisküvi Fabrikası'na un satmaya gidelim. Ben oraya daha önce un satmak istedim, ama başaramadım” teklifiyle yola koyulduk.

Daha sonra Ülker’lerden randevu aldıklarını belirten Kanatlı, “İstanbul'daki Ülker Fabrikası'ndan randevu aldık, Asım ve Sabri Beyleri ziyarete gittik. İki kardeş küçük, camlı bir odada oturuyorlardı. Bizi güler yüzle karşıladılar. Çok iddialıydım, ama değirmenci değildim. Ülker kardeşlere, “İsterseniz sizin unlarınızı yaparız, hatta istediğiniz kaliteyi mutlaka tuttururuz” dedim. Rahmetli Asım Bey, sakin sakin dinliyordu. Daha çok Sabri Bey'le muhatap oluyordum. Sabri Bey, beni dinledikten sonra, “Bizim istediğimiz unu yapamazsınız” dedi; ısrarım üzerine, “Biz, bunu çok özel olarak kırdırıyoruz” cevabını verdi.” diyordu.

15834513

SABRİ BEY’LE İLK KARŞILAŞMAMIZDA TARTIŞTIK

Gençliği sebebiyle fevri davrandığını Sabri Bey ile ilk buluşmalarında tartıştıklarını anlatan Kanatlı, “Henüz 27 yaşındaydım. Sabri Bey'le ilk defa karşılaşır ve tanışırken, biraz da gençliğin heyecanıyla, “Niçin, ‘Yapamazsınız' diye kesin konuşuyorsunuz?” dedim. Sabri Bey de, bu tavrıma mukabelede bulundu. Ufak çapta bir münakaşa yaşadık. Rahmetli Asım Bey araya girdi ve meseleyi tatlıya bağladı. Tabii, Ülker'e un satamadan ayrıldık. Sabri Bey'le münakaşadan sonra, dostluğumuzun kurulması uzun zaman aldı. Bu arada biz de bisküvi üretimine başlamıştık. Aradan beş yıl geçtikten sonra, Sabri Bey'le yeniden bir araya geldik.

Tabii bu defa ters düşmedik. Ben, Sabri Bey karşısında haddimi bilmeye başladım. Hele hele bisküviciliğe girdikten sonra, bu işin hakikaten zor olduğunu anladım. Aslında Sabri Bey, bu işin gurusu, uzmanı, yıllarını vermiş bir kişiydi. Kendisine hak verdim ve daha büyük saygı duymaya başladım. İşin içine iyice girdikten sonra, Sabri Bey bizim önderimiz oldu. Ondan sonra birbirimizle hiç ters düştüğümüzü hatırlamıyorum” diyerek dostluklarının başlangıcını anlatıyor.

Sabri Ülker

Sabri Ülker

KENDİSİYLE, SATRANÇ OYNAR GİBİ KONUŞUYORDUK

Sabri Bey’in Eti’nin işleyiş tarzını merak ettiğini anlatan Kanatlı, “Sabri Bey'le ilk yıllarda bir araya geldiğimiz zaman, konuşmalarımız sırasında sorduğu sorulardan, bizler hakkında bilgi edinmek istediğini anlamıştım. Ben de aynı tavrı takınır, kendisine sorular sorardım. Aslında her ikimizin de tavrı, bir satranç oyunuydu. Ben çömezdim, Sabri Bey ise usta. Çok zekice sorular sorardı. Ben de saklım gizlim olmadığı için kendisine safiyetle cevap verirdim. Oysa Sabri Bey, işini stratejik olarak yürütüyordu. Rekabet hakkında gayet tabii başka türlü aldığı bilgiler de vardı” ifadelerini kullanıyor.

ʻʻ
Sabri Bey'i anca Vehbi Bey'le (Koç) mukayese edebilirim.
Eti Onursal Başkanı Firuz Kanatlı

 

Eti’yi Eti yapan değerlerden olan Oval Finger isimli bisküvinin yapılışından Sabri Bey’in etkilendiğini anlatan Kanatlı, “Şimdi bizi adam eden bir bisküviden bahsetmek istiyorum. Bisküvi imal eden makine teknolojisindeki gelişmeleri sürekli takip ediyordum. Bir Amerikan dergisinde gördüğüm Rotatif denilen, keski bisküvisi değil de, kalıp bisküvisi imal eden makineyi biz Türkiye'de yaptık. “Oval Finger” diye rotatif bir bisküvi çıkardık. Bunu, öteki firmalar çıkaramamıştı. Sabri Bey merak etmiş, bu üretimimizi görmek istemiş. Kendisini davet ettik. Geldi, gördü ve “Bizimkiler kadar güzel, hatta bizimkilerden daha güzel pişiriyor fırınınız” dedi, biz de mutlu olduk. Ben de o ziyaretten sonra “Büyük bir üstadın değerlendirmesi ve iltifatı, gerçekten bizi onurlandırıyor, mutlu ediyor ve bize, kendisi için ‘büyük adam' dedirtiyor” değerlendirmesi yaptım.

Galatasaray Lisesi'nde okurken, Ferûzat Hocamız vardı. Bu hocamız, bütün jenerasyon tarafından sevilmiş ve takdir edilmişti. Üniversitede de Ferûzat Hoca gibi hocalarımız vardı. Onlara yakınlaşmak isterdik. Bu isteğimiz hem hocalarımıza karşı duyduğumuz saygıdan, hem de onlardan bir şeyler öğrenmek içindi. Ben, Sabri Bey'e böyle yaklaştım. Sabri Bey, kendisine karşı takdir hisleriyle dolu olduğum bir insandır. Yani sıfırdan başlamış ve bir işi buralara getirmiş, Türkiye'de bir numara olmuş bir insana şapka çıkartırsınız.

Sabri Bey'in kişiliğine karşı da takdir hisleriyle doluyum. Yani hem başarısına, hem de kişilik özelliklerine saygı duyarım. Çok zeki bir insan. Sabri Bey, böyle gözleri fıldır fıldır dönen, bilmiyorum IQ'sunu ölçtürdü mü, çok zeki ve IQ'su çok yüksek bir insan. Benim işimin gurusu. Yani, en iyi bilen kişi.

ʻʻ
Ben, kendimi Sabri Bey'le mukayese etmiyorum. Sabri Bey, çok marjinal bir insan. O, çok özel bir hayat yaşamış.
Eti Onursal Başkanı Firuz Kanatlı


SABRİ BEY SEKTÖRÜMÜZÜN BÜYÜK AĞABEYİ

Sabri Bey'in dini tarafı var. Benim de biraz dini tarafım vardır. Bende dindar bir insanımdır. Sabri Bey, tabii bizden çok daha ileri… Mesela böyle bir hissi Vehbi Bey'de de yaşadım, Vehbi Koç'ta da yaşadım. Zaten Sabri Bey'i mukayese edeceğiniz insanlar, bir elin parmakları kadar azdır. Vehbi Bey'i lisenin son sınıfında iken tanımıştım. Eniştem, Vehbi Bey'in yetiştirdiği bir insandır. Vehbi Bey, Eskişehir'e her gelişinde beni yemeğe davet ederdi. Onu, daha yakından tanıdım, saygı ve sevgi gösterdim. Ben, bu tip insanlara ‘efsane' diyorum. Bunlar, efsane insanlar. Yani bunlar, normal insanlar değil. Sabri Bey'ide ben, samimi olarak bu insanlar arasında değerlendiriyorum.

Sabri Bey'le çok yakın dostluğumuz oldu. Aynı dalga boyunda düşüncelere sahiptik. Kendisini daima ziyaret ederdim. Hatırladığım kadarıyla Sabri Bey Eskişehir'e bir veya iki defa gelmişti. Daha ziyade büyük ağabey rolündeydi. Bana değer veren bir insandı, dostluğunu lütfetmiş bir insandı. Biraz da spordan bahsedelim. Bizim 1990'lı yıllarda hentbol takımımız vardı. Avrupa üçüncüsü olmuştu. Sabri Bey'i ziyarete gidişlerimden birisinde, bana basket takımı kurmak istediğini söyledi. Ben de kendisine, “Gayet güzel… Şampiyon olursa, güzel oluyor bu iş” dedim. “Şampiyon olacağız herhalde” cevabını verdi. Ondan sonra hakikaten basket takımı kurdular ve şampiyon oldular.

SABRİ BEY’İ, ANCAK VEHBİ BEY’LE MUKAYESE EDEBİLİRİM

Sonuç olarak şunu söylemek istiyorum. Ben, kendimi Sabri Bey'le mukayese etmiyorum. Sabri Bey, çok marjinal bir insan. O, çok özel bir hayat yaşamış. Hacı Ömer Sabancı, rahmetli babamın arkadaşıydı. Sabancılar Emirgân'da oturdukları zaman, bizim evimiz de Emirgan'daydı. Onlar, Çınaraltı'nda dostluk, arkadaşlık ederlerdi. Hacı Ömer Sabancı'nın oğlu Sakıp Bey, çok cana yakındı. Vefat ettiği zaman, müthiş bir cenaze merasimi yapıldı. Gönül sahibi bir insanmış, çok seveni varmış, ama ben Sabri Bey'i Sakıp Bey'le değil, Vehbi Bey'le mukayese ederim. Bunlar, yoktan var etmiş insanlardır.

(Bu söyleşi http://sabriulkerinhayathikayesi.com sitesinden alındı)

Tüm son dakika haberleri için tıklayın.

Son güncelleme: android-time 14:2931.10.2017
SIRADAKİ HABER
Paylaş Tweet social-whatsapp Whatsapp more