Saygı Öztürk / SÖZCÜ

 



Onlar, vatan için ölümü bile göze aldı. Çatışmalardan sağ ama eksik kurtuldular. Devlet bazılarını işe aldı. Kolundan vurulana yük taşıttı

Kimisinin Gü­ney­do­ğu­’dan Türk Bay­ra­ğı­’na sa­rı­lı ta­bu­tu gel­di, göz­yaş­la­rıy­la son yol­cu­lu­ğu­na uğur­la­ndı­lar. Bazıları ise ko­lu­nu, ba­ca­ğı­nı, gö­zü­nü ay­nı yer­ler­de bı­rak­tı. On­lar da “ga­zi­” ola­rak dön­dü. Şim­di o yi­ğit­ler, te­ker­lek­li san­dal­ye­de yol alı­yor, ço­cuk­la­rı kork­ma­sın di­ye bi­yo­nik göz ta­kı­yorlar... Yü­rek­le­rin­de­ki şe­hit acı­sı ise hiç din­mi­yor. Her Şe­hit­ler Gü­nü­’n­de şe­hit­lik­le­re gi­dip si­lah ar­ka­daş­la­rı ile dert­le­şi­yor­lar.

Hıç­kı­rık­lar yük­se­li­yor

Şe­hit­ler Gü­nü­’n­de, şe­hit­lik­ler ka­la­ba­lık olur. O yüz­den özel­lik­le te­ker­lek­li san­dal­ye­ye mah­kum ga­zi­ler, şe­hit­li­ğe son­ra­ki gün­ler­de gi­der. Ora­da ağ­lar, şe­hit­le­rin mer­me­re iş­len­miş fo­toğ­raf­la­rı­na ba­kıp iç çe­ker­ler. Me­zar­la­rın üzer­le­ri­ne bı­ra­kı­lan mek­tup­la­rı okur­ken bo­ğu­lur gi­bi olur­lar. Son­ra hıç­kı­rık­lar yük­se­lir. Her bi­ri bir ta­ra­fa ba­kar. Göz gö­ze gel­me­me­ye özen gös­te­rir­ler.

Has­ret tür­kü­sü söy­le­nir

Akıl­ları­na Yar­bay Alim Yıl­ma­z’­ın eşi­nin şe­hit­lik­te söy­le­di­ği tür­kü ge­lir. “Be­yaz giy­me toz olur, si­yah giy­me söz olur/Gel be­ra­ber ge­ze­lim/ Mu­ra­dı­mız tez olur.” Te­le­viz­yon­da ne za­man o tür­kü­yü duy­sa, ak­ıllarına hep ma­yın pat­la­ma­sı so­nu­cu şe­hit dü­şen Alim Yar­bay ve or­tak tür­kü­le­ri ge­lir... Bi­lir­ler, şe­hit­li­k­te has­ret tür­kü­le­ri­nin, kah­ra­man­lık tür­kü­le­ri­nin söy­len­di­ği­ni... Ar­dın­dan dua­lar, ve sonrasında iri ta­ne­li göz­yaş­la­rı... Çi­çek­le­rin üze­ri­ne dam­lar...

‘Bir acı söz öl­dü­rü­r’

Ga­zi­ler, şe­hit ar­ka­daş­la­rı­nı anar­ken, on­la­rın da bin bir tür­lü sı­kın­tı­la­rı ol­du­ğu­nu öğ­re­ni­yo­rum. He­le bir de, “Be­nim için mi ga­zi ol­du­n”, “Be­nim için mi şe­hit ol­du­n” söz­le­ri yok mu?.. Ga­zi İz­zet Er­tunç, “A­te­şi köz öl­dü­rür, sür­me­yi göz öl­dü­rür, yi­ği­di kı­lıç kes­mez, bir acı söz öl­dü­rü­r” di­yor. Şe­hit ya­kın­la­rı­na, ga­zi­le­re ya­pı­lan hak­sız­lık­la­ra is­yan edi­yor.

‘Ba­ba­sız ya­şa­ya­bi­lir mi?’

İki gö­zü­nü ve iki eli­ni va­tan için kay­be­den dün­ya gö­züy­le ço­cuk­la­rı­nı gö­re­me­yen terör ga­zisi Si­nan Sa­rı­’ya dün­ya­la­rı ver­sen ne olur? Bu­nu fır­sat ola­rak gö­ren­ler aca­ba bir da­ki­ka ço­cuk­la­rı­nı gör­me­den, ku­cak­la­ya­ma­dan ya­şa­ya­bi­lir mi? Şe­hit Le­vent Çe­vik, Şır­na­k’­ta eşi ve ço­cuk­la­rı­nın gö­zü önün­de ca­ni­ce kat­le­dil­di. Eşi­ne ve ço­cuk­la­rı­na şim­di dün­ya­la­rı ver­sen ne olur? Aca­ba bu­nu fır­sat ola­rak gö­ren­ler ba­ba­sız ya­şa­ya­bi­lir­ler mi?

Protez bacaklı gaziye çaycılık yaptırdılar

İki aya­ğı pro­tez olan ga­zi­ye, ça­lış­tı­ğı bir ku­rum­da çay ser­vi­si yap­ma gö­re­vi ve­ril­di. Aya­ğı pro­tez ol­du­ğu için çok yo­ru­lu­yor, gö­re­vi­ni ye­ri­ne ge­ti­re­mi­yor­du. Ami­ri­ne du­ru­mu söy­le­di. Ken­di­si­ne, “Biz­den bu ka­dar, be­ğen­mi­yor­san çek gi­t” de­nil­di.

Davayı kazandı

Ga­zi­nin avu­kat olan eşi­nin, İçiş­le­ri Ba­kan­lı­ğı­’n­ca Rad­yo ve Te­le­viz­yon Üst Ku­ru­lu­’na ata­ma­sı ya­pıl­dı. Fa­kat il­gi­li ku­rum ta­ra­fın­dan, ken­di­si­nin bu ka­nun kap­sa­mın­da yer al­ma­dı­ğı söy­len­di ve işe baş­la­tıl­ma­dı. İda­re Mah­ke­me­si­’ne, Da­nış­ta­y’­a baş­vur­du ve ka­rar­lar le­hi­ne so­nuç­lan­dı. An­cak RTÜK hâlâ onu gö­re­ve baş­lat­ma­dı.
Bir baş­ka ga­zi, 30 ya­şı­nı geç­ti­ği için işe yer­leş­ti­ril­me­di. Bu­nun üze­ri­ne il­gi­li ku­rum hak­kın­da da­va aç­tı. Mah­ke­me­nin ver­di­ği “Şe­hit­lik ve ga­zi­lik kav­ram­la­rı her­han­gi bir yaş ile sı­nır­lan­dı­rı­la­ma­z” ka­ra­rı­na rağ­men ha­len işe baş­la­tıl­ma­dı.

Masal’ın acısı...

Fet­hi­ye Çı­nar, eşi Ya­kup Çı­nar şe­hit ol­du­ğun­da 3 ay­lık ha­mi­ley­di. Kı­zı Ma­sal Çı­nar şim­di 11 ay­lık... Ma­sa­l bebeğin hiç­bir şey­den ha­be­ri yok. Öm­rü­nün so­nu­na ka­dar ba­ba öz­le­mi ile ya­şa­ya­cak. Bu­nu hi­çe sa­yan­lar aca­ba ba­ba­sız 1 gün bi­le ya­şa­mak is­ter mi?

Devletin deposunda bobinin altında kaldı

1997’de Ku­zey Ira­k’­ta te­rö­rist­ler­le gi­ri­len ça­tış­ma­da Er­dal Su­cu kol­la­rın­dan vu­rul­du. Ga­zi­ye, Dev­let Mal­ze­me Ofi­si De­po­su­’n­da iş ve­ril­di. Kol­la­rı sa­kat ol­du­ğu için ve­ri­len gö­rev ağır gel­di. Sucu, yaşadığı du­ru­mu di­lek­çey­le amir­le­ri­ne bil­dir­di.

Kahreden söz

Terör gazisi Erdal Su­cu­’yu oda­sı­na ça­ğı­ran mü­dür, “Bu­ra­nın mü­dü­rü be­nim, is­ter se­ni bu­la­şık­çı ya­pa­rım is­ter­sem tu­va­let te­miz­le­ti­ri­m” yanıtını verdi. Bir­kaç gün son­ra de­po­da mey­da­na ge­len bir ka­za­da 1 ton­luk 2 ka­ğıt bo­bi­ni ga­zi Er­dal Su­cu­’nun üze­ri­ne düş­tü. Omu­ri­li­ği kı­rı­la­rak ömür bo­yu ya­ta­ğa mah­kum ol­du.
Bu­gün ga­zi­lik ve şe­hit­lik adeta yok sayılıyor. Şe­hit­lik­lerde do­la­şır­ken, ga­zi­ler hep on­lar hakkında ko­nu­şu­yor­lar. Her bi­rin­den “İn­san­lar şe­hit ai­le­le­ri­ni, ga­zi­le­ri sev­me­ye­bi­lir fa­kat say­gı duy­ma­lı­dı­r”, “Şu an­da her­kes ra­hat­ça ye­me­ği­ni yi­yor­sa, ço­cu­ğu­nu se­ve­bi­li­yor­sa, iba­de­ti­ni ya­pı­yor­sa, ça­lı­şa­bi­li­yor­sa ve gök­yü­zün­de bay­ra­ğı­mız dal­ga­la­na­bi­li­yor­sa bun­lar o genç yaş­la­rın­da ka­ra top­ra­ğın al­tı­na gi­ren şe­hit­le­rin ve ga­zi­le­rin sa­ye­sin­de­di­r”sözlerini duyuyorum. Bir de “Bu va­tan hiç kim­se­nin de­ğil­dir, bu va­tan sa­de­ce ca­nı­nı kor­ku­suz­ca hi­çe sa­ya­rak da­ha 20’li yaş­lar­da ölü­me ko­şan şe­hit­le­rin ve ga­zi­le­rin­di­r” sitemini...