Tarhan, Giritli bir ailenin kızı olarak dünyaya geldi. Ona ilk öğretilen “Bu topraklar vatanımız ona sahip çık” oldu. Şimdi siyasetin içinde bu öğüdü yerine getiriyor
An­ka­ra­’nın he­nüz üşüt­me­yen bir ey­lül gü­nün­de Mec­li­s­’te­ki oda­sın­da bu­luş­tuk CHP An­ka­ra Mil­let­ve­ki­li Emi­ne Ül­ker Tar­ha­n’­la. Ön­ce­lik­le si­ya­se­ti bir ke­na­ra bı­ra­kıp onun­la ai­le­si­ni, genç ya­şın­da ya­şa­dı­ğı aş­kı, mo­to­sik­le­tiy­le vos­vos­la­rı­nı, hay­van sev­gi­si­ni, mo­da­yı, ba­ba­sı­nın kalp kri­zi ge­çir­me­si­ne ne­den olan si­ne­ma fil­mi­ni, alış­ve­ri­şi­ni, Twit­te­r’­da­ki ba­şa­rı­sı­nı, Gır­gır okur­ken at­tı­ğı kah­ka­ha­la­rı ve mut­fa­ğı­nı ko­nuş­tuk. İş­te, Emi­ne Ül­ker Tar­ha­n’­ın ilk kez SÖZ­CÜ­’y­le pay­laş­tı­ğı bi­lin­me­yen­le­ri...

“Evi­miz­de re­is yok­tu­r”

Siz, “Bizim e­vin rei­si Umu­r” der mi­si­niz?
Bi­zim ev­de re­is yok, ha­yat müş­te­rek­tir. Ha­yat mü­ca­de­le­mi­zi eşim­le bir­lik­te omuz omu­za ve­ri­yo­ruz.
Sa­yın Tar­han, sa­nat dün­ya­sın­dan dost­la­rı­nız var mı?
Pek yok ama sa­nat, ha­ya­tım­da ek­sik de­ğil­. Zül­fü Li­va­ne­li­’yi, Ba­rış Man­ço­’yu, Bu­lut­suz­luk Öz­le­mi­’ni, Fred­di­e Mer­cur­y’­i, Ne­şet Er­ta­ş’­ı din­le­rim. Rock mü­zi­ği­ni de halk mü­zi­ği­ni de severim. Si­ne­ma se­ve­rim, ede­bi­yat hep var ha­ya­tım­da.
Türk fil­mi iz­ler mi­si­niz?
Son dö­nem­de pek iz­le­di­ği­mi söy­le­ye­mem ama ‘Kar­puz Ka­bu­ğun­dan Ge­mi­ler Yap­ma­k’ ad­lı fil­mi çok sev­miş­tim.
Gi­ri­t’­ten gö­çen ai­le­nin hikayesinin an­la­tıl­dı­ğı ‘De­de­min İn­san­la­rı­’ fil­mi si­zin için özel ol­ma­lı.
Tar­su­s’­ta ya­şa­yan ba­bam, ‘De­de­min İn­san­la­rı­’ fil­mi­ni iz­le­mek için es­ki bi­sik­le­ti­ne at­la­yıp, an­ne­me de ha­ber ver­me­den si­ne­ma­ya git­miş. Çı­kış­ta kalp kri­zi ge­çir­miş. Bu ne­den­le by-pass yap­tı­lar ba­ba­ma.

Biz zor bir ha­yat ya­şa­dık

Ba­ba­nız Gi­rit­li, o film onu tam da yü­re­ğin­den ya­ka­la­mış de­mek ki...
Ba­ba ta­ra­fım Gi­rit­li­’dir. O film, ya­şa­nan­la­rı ona ye­ni­den ha­tır­lat­tı de­mek ki. Yuf­ka yü­rek­li bir emek­çi­dir be­nim ba­bam.
Babanızın sağ­lı­ğı na­sıl şim­di?
Ba­bam hiç ta­til yap­ma­dan ça­lış­mış bi­ri­si­dir. Ba­zen evi­me ge­lir ona ta­til duy­gu­su ya­şat­ma­ya ça­lı­şı­rım. Biz zor bir ha­yat ya­şa­dık ama hiç­bir za­man yok­sul­luk ede­bi­ya­tı yap­ma­dık. İti­lip ka­kıl­dı­ğı­mız, fark­lı gö­rül­dü­ğü­müz za­man­lar­da ağ­la­ma­dık. Bu top­rak­lar bi­zim son va­ta­nı­mız­dı, biz bu­na sa­hip çık­ma­lıy­dık ve ona olan bor­cu­mu­zu öde­me­liy­dik. Bi­ze bu öğ­re­til­di. Be­ni, yok­sul bir ço­cuk­ken bi­ri­kim­li bir yar­gıç ya­pan bu top­rak­la­ra bor­cu­mu öde­mek is­ti­yo­rum.
Genç yaş­ta ev­len­mek zor muydu?
Ara sıra yok­luk ve zor­luk­lar ya­şa­dık ama hiç pişman olmadım.
Vekil, anne ve eş...
Mec­li­s’­te mil­let­ve­ki­li, ev­de an­ne ve eş ol­mak si­zi zor­lu­yor mu?
Ve­kil, an­ne ve eş ol­mak ki­mi za­man zor­la­dı be­ni. Bu da ki­şi­li­ğim­le il­gi­li ol­ma­lı. Ha­ya­tım­da her şe­yi ben yap­ma­lı­yım di­ye bir tav­rım var. Ye­me­ği­mi, te­miz­li­ği­mi, ütü­mü ben yap­ma­lı­yım... An­cak bü­tün bun­la­rın üs­te­sin­den ge­le­bil­mek de in­sa­nı güç­lü kı­lı­yor. Genç an­ne ol­mak, okul­la bir­lik­te ço­cu­ğu­nu bü­yüt­mek, yok­sul­luk çek­mek, ki­mi za­man buz­do­la­bın­da sa­de­ce bir par­ça pey­ni­rin kal­dı­ğı­nı gör­mek, as­ker yo­lu bek­le­mek... Bun­lar in­sa­nı güç­lü kı­lı­yor, da­ya­nık­lı ya­pı­yor. Ha­ya­tı as­la kı­yı­sın­dan ya­şa­ma­dım.

Olum­suz­luk­la­ra rağ­men as­lın­da ne­şe­li bir in­sa­nım

Az gül­dü­ğü­nü­zü söy­le­yen­ler var. Buna ne diyorsunuz?
Ül­ke­de ya­şa­nan bun­ca olum­suz­luk­la­ra rağ­men, as­lın­da ki­şi­sel ola­rak mut­lu ve ne­şe­li bir ka­dı­nım. O yü­zü­mü her­kes­le pay­la­şa­mı­yo­rum. Az gül­dü­ğüm için ken­di­mi sa­vu­na­cak de­ği­lim. Çok gül­dü­ğü­mü is­pata ça­lı­şa­cak da de­ği­lim. Bel­ki de gü­lü­ne­cek çok şey yok bu ül­ke­de di­ye dü­şü­ne­bi­li­riz.
Okuldayken Gır­gır okuyup çok gül­dü­ğü­nüz doğ­ru mu?
Ders sı­ra­sın­da okul ki­tap­la­rı­mı­zın ara­sı­na Gır­gı­r’­ı yer­leş­ti­rir, okur­duk ve gü­ler­dik. Hatta bu yüzden öğretmen beni sınıftan bile atmıştı. Hâ­lâ mi­zah der­gi­le­ri­ni ta­kip ede­rim.
Twit­te­r’­ınız var mı?
Ak­tif Twit­ter kul­la­nı­cı­sı de­ği­lim. An­cak baş­ba­kan ve cum­hur­baş­ka­nın­dan son­ra ta­kip­çi­si en çok olan ki­şi­nin be­nim ol­du­ğum söy­le­ni­yor. Bunu da yeni öğrendim. Sa­de­ce bir ta­ne Fa­ce­bo­ok say­fam var.

Sa­na­tın içi­ne tü­kü­ren ve ucu­be di­yen zih­ni­yet var

ŞU an­da iz­le­di­ği­niz di­zi­ler var mı?
İna­nın te­le­viz­yon­da­ki di­zi­le­re ayı­ıra­cak za­ma­nı pek bu­la­mı­yo­rum.
En dik­kat çe­ken di­zi­ler­den bi­ri­si de Muh­te­şem Yüz­yıl... Ge­çen yıl hü­kü­met ta­ra­fın­dan ha­rem­de­ki ka­dın­la­rın de­kol­te­si­ne, dizinin se­nar­yo­su­na çok ka­rı­şıl­dı.
Sa­na­tın içi­ne tü­kü­ren, sa­na­ta ucu­be di­yen, ti­yat­ro­da sa­kız çiğ­ne­yen bir zih­ni­yet­ten söz edi­yo­ruz.
Sa­nat­çı­lar ki­mi za­man top­lu­mu yön­len­di­rir­ler. Akil in­san­lar he­ye­tin­de yer alan­lar ol­du. On­la­rı eleş­tir­di­niz mi?
Her şe­yin için­de ol­du­ğu gi­bi sa­na­tın için­de de si­ya­set var el­bet­te. Ama Akil in­san­lar ko­nu­sun­da ya­pı­lan­lar hem sa­na­ta hem de sa­nat­çı­ya hak­sız­lık­tı. Çok de­ğer­li in­san­lar ola­bi­lir ara­la­rın­da. Ben­ce ken­di­le­ri­ni kul­lan­dırt­mak­la, ken­di­le­ri­ne de hak­sız­lık et­ti­ler. O sü­re­ci ka­ri­ka­tü­re dö­nüş­tür­dü­ler. Emi­nim o sa­nat­çı­lar da ger­çe­ği far­k et­miş­ler­dir.

Gü­zel man­tı ya­pa­rım alış­ve­riş an­gar­ya ge­lir

SİZ mut­fa­ğa gi­rin­ce en çok be­ğe­ni­len ye­mek­le­ri­niz han­gi­le­ri olu­yor?
Çok iyi man­tı yap­tı­ğı­mı söy­lerler. Ot ve seb­ze ye­meği pi­şir­me­si­ni çok se­ve­rim.
Mo­day­la ara­nız na­sıl­dır?
Mo­day­la aram sı­fır­dır. Ha­ya­tım­da mo­da di­ye bir kav­ram yok­tur. Alış­ve­riş ba­na
an­gar­ya gi­bi ge­lir.
Vosvoslarınız var değil mi?
1964 ve 1973 mo­del iki vos­vo­sum var. 64 mo­del çok es­ki­di, onu ka­pa­lı bir ga­raj­da ko­ru­yo­ruz. Sco­ote­rim var. Alış­ve­riş­te ba­na yar­dım­cı ol­du­ğu için kul­la­nı­yo­rum. Otur­du­ğum ev yo­kuş­ta ve al­dık­la­rı­mı onun­la ta­şı­mam ge­re­ki­yo­r.