Türkiye’de en çok hangi duygu hakim diye düşündüm. Güvensizlik olduğuna karar verdim.
Sonra onun getirdiği karamsarlık.
Umutsuzluk, yarına dair hayal kuramamak.
Diyelim üç kuruş paran var.
Nereye yatıracaksın, bilmiyorsun. Yarın başına ne gelir tahmin dahi edemiyorsun.
Bakınız fon skandalı.
***
Evladını okula gönderiyorsun haliyle.
Eve dönebilecek mi, bilmiyorsun.
Hep bir taşikardiyle yaşıyorsun.
Manyağın biri elinde pompalıyla okula girip arkadaşlarını öldürür mü, bilemiyorsun.
Güvenemiyorsun.
Haliyle korkuyorsun.
***
Kadınsın.
Kocan tarafından her an cinayete kurban gidebilirsin.
Yaşlısın, her an bir dolandırıcının eline düşebilir, küçücük emekli maaşını kaptırabilirsin.
Yemek yiyeceksin, sahte ürün mü bilmiyorsun.
Güvenemiyorsun.
***
Birine oy veriyorsun.
Ama yarın iradenin elinden alınıp alınmayacağını bilemiyorsun.
***
Yan komşuna güvenmiyorsun.
Siyasetçiye güvenmiyorsun.
Ekonomik sistemine güvenmiyorsun.
Okula güvenmiyorsun.
Kocana güvenmiyorsun.
Çürümüşlük tam olarak bu işte.
Kendini kollamaya çalışmaktan, yaşayamıyorsun.
Yazık değil mi bize?
