Bütün hafta Messi ve Yamal’ın aynı karede olduğu 19 yıl önce çekilmiş fotoğraf konuşuldu. Mistik bir olay. Yamal daha bebek ve yanında da genç Messi. Dün sahaya birbirlerine rakip olarak çıktılar. Doğum günlerinin arasında 19 gün var. Yamal’ın forma numarası da 19. ‘Acaba 19. dakikada bir şey olur mu?’ diye bekledim fakat hem Arjantin hem de İspanya’nın maçta hataya yer olmadığını bildiklerini herkes gibi ben de çok iyi gördüm.
Defans ve orta alanda riske girilmeyen bir final oluyordu. Harika geçen, tempolu ve pozisyon üstüne pozisyon dolu bir final beklemek hayaldi. Hiç kolay değil, kaybeden en büyük kupadan eli boş dönecekti. Erken gelecek bir gol, bütün senaryoyu kesinlikle değiştirirdi ama o da benim gerçekleşmemiş dileğim olarak maç notlarımda kaldı. İlerleyen dakikalarda tek taraflı bir oyun gördük.
İspanya, Arjantin yarı sahasındaydı ve baskısını hissettiriyordu. 73 dakika geçmiş ve Arjantin, İspanya kalesine tek şut dahi atamamıştı. Enzo Fernandez’in gördüğü kırmızı kart uzatmalar öncesi Arjantin’i üzmüştü. Uzatmalar oynanırken bile hâlâ şut atamamıştı Arjantin. Planları işi penaltılara bırakmak ve kalecileri Martinez’e güvenmekti. Baskıya dayanamadı Messi ve arkadaşları. Ferran Torres topu tavana gönderdiğinde ‘Penaltılara gerek yok’ demişti adeta. İspanya, dünyanın en iyi takımı olduğunu kupayı kazanarak herkese gösterdi.
