Ön­ce “Ha­mi­le ka­dın­la­rın so­kak­ta gez­me­si doğ­ru de­ği­l” di­ye­rek dik­kat­le­ri çek­ti.
Son­ra Ata­türk in­kı­lap­la­rı için “kö­pek­leş­tir­me­” ta­bi­ri­ni kul­lan­dı.
Ni­çin böy­le söy­le­di­ği so­ru­lun­ca da; oku­yu­cu­la­rım­dan özür di­le­ye­rek, ay­niy­le alın­tı­lı­yo­rum: “La­fı mil­let k.çın­dan an­la­dı, hiç umu­rum­da de­ğil. K.çın­dan an­la­ma­sın, ak­lın­dan an­la­sı­n” de­di.
Baş­ka bir açık­la­ma­sın­da “Ça­lı­şan ka­dın yu­va da­ğı­tı­yor; ko­ca­sı­na muh­taç de­ğil ama elin ada­mı­nın hiz­me­tin­de bu­lun­ma­yı hay­si­ye­ti­ne uy­gun bu­lu­yo­r” di­yen ka­na­at ön­de­ri (!) Tuğ­rul İnan­çer, Ha­ber­türk ga­ze­te­si­ne ver­di­ği rö­por­ta­jın­da ise “Şid­det gö­ren ka­dın­lar bo­şan­ma­sın; “ben, be­n” de­me­sin­ler. Bo­şan­ma­ya se­be­bi­yet ver­me­sin­le­r”, “Hem ev­len­mem, hem ha­mi­le ka­lı­rım di­yen­ler var. Hür­ri­yet­miş! Tü­kü­rü­rüm öy­le ile­ri­li­ğin içi­ne ben. Bu­nun adı o...pu­luk­tur!” ifa­de­le­ri­ni kul­lan­dı.
AK Sa­ra­y’­a ve ik­ti­da­ra iliş­kin so­ru­lar­da Ho­ca­nın ak­lı­na, ne Hz. Pey­gam­be­r’­in te­va­zu­u gel­miş ne de is­raf aye­ti: “Ben mem­le­ke­tin Cum­hur­baş­ka­nı­’na, Baş­ba­ka­nı­’na, Di­ya­net İş­le­ri Baş­ka­nı­’na al­tın­dan sa­ray yap­tır­sam doy­mam!”
Ki­min pa­ra­sıy­la yap­tı­rı­yor­su­nuz Ho­ca?
Ken­di ka­zan­cı­nız­la ise so­nu­na ka­dar ya­nı­nız­da­yız.
Şu­nu da bil­me­niz ge­re­kir; alın te­ri­niz­le ka­zan­dı­ğı­nı­zı da­hi “is­ra­f” ede­mez­si­niz İs­la­m’­ın ba­kı­şın­da.
Kal­dı ki aç­lık sı­nı­rı­nın al­tın­da ha­ya­tı­nı ida­me et­tir­me­ye ça­lı­şan mil­yon­lar­ca yok­su­lun ol­du­ğu bir ül­ke­de, mil­le­tin pa­ra­sıy­la/ver­gi­le­ri­miz­le ya­pı­lan har­ca­ma­la­ra bir Mu­ta­sav­vıf (!) ola­rak söy­le­ye­cek sö­zü­nüz ol­ma­lıy­dı?


İk­ti­dar yan­lı­la­rı­nın sı­na­vı
Ül­ke­miz­de­ki “yol­suz­lu­k” suç­la­ma­la­rı­na, “ha­van­da su döv­mek­ti­r” de­yi­ve­ren İnan­çer; Ba­tı­lı­laş­ma ile il­gi­li so­ru­ya “Ba­tı hır­sız­dı­r” de­mek­ten ka­çın­ma­mış!
İn­dir­ge­me­ci ya da ge­nel­le­yi­ci ba­kı­şın dai­ma prob­lem­li ol­du­ğu­nu bu­ra­dan ken­di­le­ri­ne ha­tır­lat­mak is­te­rim.
İnan­çe­r’­in “E­ğer inanç doğ­ru bir inanç­sa, akıl­dan üs­tün­dür. Eğer ba­tıl bir inanç ise akıl­dan ge­ri­dir. Hak olan di­ni ar­ka­ya atıp, ak­lı öne al­mak doğ­ru ol­ma­z” söz­le­ri, İs­lam dü­şün­ce­sin­de ka­dim bir tar­tış­ma... Sor­mak is­te­rim: Müs­lü­man­la­rın için­de bu­lun­du­ğu şu Or­ta­çağ ka­ran­lı­ğı, si­zin de sa­vun­mak­ta ol­du­ğu­nuz bu dü­şün­ce­nin bir so­nu­cu ol­ma­sın?
Ak­lı­nı kul­lan­ma­yan­la­rın üze­ri­ne pis­lik yağ­dı­ra­ca­ğı­nı­” hak olan bu di­nin Ki­ta­bı söy­lü­yor. Her şey­den vaz­geç­tim, hiç de­ğil­se tu­tar­lı ola­lım lüt­fen.
He­le bir cüm­le­si var ki Ho­ca­nın ev­le­re şen­lik: “Biz nef­si­mi­ze ta­bi de­ği­li­z”!
“Nef­si­mi ak pak gös­te­re­mem (te­mi­ze çı­kar­ta­mam). Çün­kü nefs, Rab­bi­min mer­ha­met et­ti­ği du­rum­lar ha­riç, olan­ca gü­cüy­le kö­tü­lü­ğü em­re­der.” (Yu­suf/53) aye­ti­ni; “Al­la­h’­ım bir an bi­le be­ni nef­sim­le baş ba­şa bı­rak­ma­” ha­di­si­ni işit­me­miş ol­ma­lı ki meş­hur Ho­ca­mız, nef­sin­den bir o ka­dar emin!
Ka­dın ko­nu­la­rı­na gi­ril­di­ğin­de ver­yan­sın eden­le­rin, “a­da­le­t” ve “kul hak­la­rı­” gi­bi çok da­ha te­mel ko­nu­lar­da ka­çak gü­reş­me­si, hat­ta muk­te­dir­le­ri ko­ru­ma­ya al­ma­sı es­ki­le­rin ifa­de­siy­le izah­tan va­res­te­dir.
17 Ara­lık son­ra­sı yol­suz­luk id­di­ala­rı gün­dem­de iken, Di­ya­net İş­le­ri Baş­ka­nı Meh­met Gör­me­z’­in, “El­bet­te hır­sız­lık kö­tü bir şey­dir. An­cak mil­le­tin ma­ne­vi­ya­tı­nı çal­mak çok da­ha kö­tü bir şey­di­r” cüm­le­si de ben­zer bir an­la­yı­şın te­za­hü­rü­dür.
Gör­me­z’­den, muk­te­dir­le­rin yan­lış­la­rı­na iliş­kin tek bir eleş­ti­ri cüm­le­si du­ya­nı­nız ol­du mu?
Kul­la­nı­lan dil/üs­lup, el­de edi­len ma­kam, güç, pa­ra ve kon­for cid­di bir he­sap­laş­ma­yı ge­rek­li kı­lı­yor. Biz­den söy­le­me­si...


Ada­let yok­sa din yok­tur
Adam ka­yır­ma­cı­lık ve yan­lış is­tih­dam po­li­ti­ka­la­rı; ada­let ve hu­kuk ye­ri­ne ida­ri ta­sar­ruf­lar­la ya­pı­lan dü­zen­le­me­ler; hal­ka yö­ne­lik ko­nu­lan ağır ver­gi­ler; rüş­vet, hır­sız­lık ve yol­suz­luk be­la­la­rı her dö­nem hal­kın ca­nı­nı acıt­ma­ya de­vam edi­yor.
17. yy dev­let ada­mı Ko­çi Bey, dev­let ida­re­sin­de gör­dü­ğü yol­suz­luk­lar­la il­gi­li yaz­dı­ğı ri­sa­le­siy­le ta­nı­nır. Dev­let teş­ki­la­tın­da­ki bo­zuk­lu­la­rı bir ra­por ha­li­ne ge­ti­rir ve dör­dün­cü Mu­rat gi­bi sert mi­zaç­lı pa­di­şa­ha sun­mak­tan ge­ri
dur­maz.
Ada­let il­ke­si­ni her şe­yin üs­tün­de tu­tan Ko­çi Bey ri­sa­le­sin­de:
Mem­le­ket­te zer­re ka­dar bir kim­se­ye zu­lüm ya­pıl­sa, ce­za gü­nün­de pa­di­şah­lar­dan so­ru­lur. Kü­für ile dün­ya du­rur, zu­lüm ile
dur­ma­z” ika­zın­da bu­lu­nur.
Cum­hur­baş­ka­nı­mı­za, Baş­ba­ka­nı­mı­za ve on­la­rın da­nış­man­la­rı­na, Ko­çi Be­y’­in ri­sa­le­le­ri­ni oku­ma­la­rı­nı öne­ri­rim.
Gü­ven duy­gu­su­nun kal­ma­dı­ğı bir top­lum­da, hu­ku­kun ve ada­le­tin ayak­lar al­tın­da ezil­di­ği bir ül­ke­de, din­den ve­ya din­dar­lık­tan bah­set­mek ko­mik olu­yor. Çün­kü din­dar­lık
gü­ve­n” üze­ri­ne in­şa edi­lir.
Hu­kuk, hu­kuk, hu­kuk.
İl­la da hu­kuk.
Bu­gün gü­cü elin­de bu­lun­du­ran­la­rın da, ya­rın sa­rıl­mak is­te­ye­cek­le­ri tek mer­ci­dir hu­kuk.
Do­la­yı­sıy­la ada­let he­pi­mi­ze la­zım.
Kim­se ak­lın­dan çı­kart­ma­sın.