Yıl 2030. Gece yarısı. Balıkesir’de pistin ucunda iki savaş uçağının motorları ateşleniyor. Bu kez F-16’lar değil. İki Türk Eurofighter jeti art arda havalanıyor. Çok geçmeden ses duvarını aşıp Ege’nin karanlık sularının üzerine çöküyorlar. Karşı kıyıda radar ekranlarında iki iz beliriyor. Yunan hava savunması alarma geçiyor. Atina’nın milyarlarca Euro harcayıp İsrail’e kurdurduğu Aşil Kalkanı uyanıyor. Radarlar tarıyor, sistem hedefleri ayırıyor, füzeler ateşlenmek üzere hazırlanıyor. Ama tam o anda ekranlar karışıyor. Yeni izler beliriyor, bazıları kayboluyor, bazıları çoğalıyor. Sistem hâlâ çalışıyor ama artık önünde iki temiz hedef yok. İşte modern savaşın yeni gerçeği bu. Artık konumuz sadece en hızlı uçağa ya da en pahalı füzeye sahip olmak değil. Karşı tarafın gözünü, kulağını, sinir sistemini ne kadar bozabildiğiniz daha önemli. Yunanistan’ın Aşil Kalkanı yaklaşık 3 milyar Euro’luk dev bir savunma mimarisi. Atina 2036’ya kadar savunmaya yaklaşık 28 milyar Euro yatırmayı planlıyor. İsmi de boşuna Aşil değil. Homeros’un yenilmez savaşçısının kalkanı beş katmanlıydı. Yunanistan da hava, deniz, kara, siber ve uzayı içine alan çok katmanlı bir savunma kuruyor. ★★★ Ama Aşil’in de bir topuğu vardı. Bence bu kalkanın da birkaç tane var. Birincisi coğrafya. İsrail’in silahını satın alabilirsiniz ama İsrail’in coğrafyasını satın alamazsınız. İsrail nispeten kompakt bir ülke. Yunanistan ise ana kara, yüzlerce ada, uzun kıyı hattı, Ege ve Doğu Akdeniz’den oluşan parçalı bir savunma alanı. Atina’yı, üsleri, limanları, adaları, enerji tesislerini aynı kalınlıkta korumak kolay değil. İkinci zaaf bağlantı. Aşil Kalkanı’nın gücü, parçalarının birbiriyle konuşmasından geliyor. Dev bir Wi-Fi ağı gibi. Radar görecek, merkeze aktaracak, merkez karar verecek, uygun silah devreye girecek. Zincirin bir halkası aksarsa bütün sistemin reaksiyonu yavaşlıyor. Türkiye’nin elinde bunun için geliştirilmiş KORAL var. ASELSAN’ın dev antenli kara araçları, karşıdaki radarların üzerine adeta görünmez bir “enerji duvarı” gönderiyor. Elektromanyetik sis, radarların hedefi seçmesini ve takip etmesini zorlaştırıyor. Bunun havadaki daha güçlü tamamlayıcısı HAVA SOJ da geliyor. Bunlar düşmanın kulağına elektronik uğultu dolduran uçan karıştırma merkezleri. Üçüncü zaaf sayı meselesi. Kalkan ne kadar güçlü olursa olsun sonsuz mühimmatı yok. Modern savaşta soru artık “Vurabilir misin?” değil, “Kaç kere vurabilirsin?” Ucuz dronlara karşı pahalı füzeler harcamaya başladığınız anda savaşın matematiği değişiyor. Napolyon’a atfedilen meşhur hikâyeyi bilirsiniz. Bir kaleye gelir, neden şerefine top atılmadığını sorar. Komutan, “Majesteleri, bunun on iki nedeni var. Birincisi, barutumuz yoktu” der. Napolyon sözünü keser: “Yeter. Diğer on birini anlatma.” Barut yoksa gerisinin önemi yok. Füze yoksa da kalkan sadece pahalı bir dekorasyondur. ★★★ Ve işin en ilginç tarafı şu. 31 Ağustos’ta Yunanistan Aşil Kalkanı anlaşmasını imzalıyor. 7 Eylül’de Türk pilotları İngiltere’de Eurofighter uçuş eğitimine başlıyor. Yani Yunanistan kalkanı kuruyor, Türkiye kılıcı hazırlıyor. Peki bu kılıç ne? F-16 Türk Hava Kuvvetleri’nin İsviçre çakısı. Her işe koşuyor. Eurofighter ise havada düşman uçaklarını avlamak için dövülmüş ağır bir kılıç. Çift motorlu, ses üstü seyri güçlü, Meteor gibi uzun menzilli silahlar taşıyor. Bir de Ege’nin geleceğinde F-35 var. F-35’in numarası, görünmeden görmek. Eurofighter’ınki ise hız, güç ve uzun menzilli hava savaşı. Biri gölge. Diğeri yumruk. Asıl önemli olan hangi uçağın daha iyi olduğu değil. Çünkü 2030’da Ege’de karşı karşıya gelecek şey bir F-35 ile bir Eurofighter’dan öte, iki dev sinir sistemi olacak. Yunan tarafında F-35’ler, Rafale’ler, Aşil Kalkanı, kara radarları, savaş gemileri ve hava savunma ağı var. Türk tarafında ise F-16’lar, Eurofighter’lar, erken ihbar uçakları, İHA’lar, KORAL ve HAVA SOJ gibi elektronik harp sistemleri, Çelik Kubbe ve giderek büyüyen insansız savaş ağı bulunuyor. Ve bu zincirin sonunda KAAN var. Eurofighter burada son durak değil. Türkiye için asıl büyük hedef KAAN. Eurofighter, F-16’larla KAAN arasındaki boşluğu kapatan ara formül; Türk Hava Kuvvetleri’nin 2030’lara geçiş köprüsü. Ve o savaşta kazananı birkaç saniye belirleyecek.