Aslında temmuz ayı başında istifa edecekti Abdullah Kavukçu, hatta istifasını yazıp imzalamıştı. İstifa mektubu cebinde, Dursun Özbekle görüştü ama vazgeçti. Sonrasında, malum, yaz transfer döneminde ikinci kez geciken transferler sebebiyle bir kez daha ipler kopma noktasına geldi. Başkan yine hem durumu idare etti hem de Kavukçu’yu kamuoyuna yem yaptı.
Bu arada, 23 Mayıs seçimlerinden önce Sportif A.Ş.'de görev yapan Abdullah Kavukçu’ya bir araya geldikleri her ortamda Metin Öztürk, ‘sen atanmışsın, biz seçildik, asıl yönetici bizleriz’ diyerek mobbing yaptı. Sonrasında Kavukçu kulüpte de yönetim listesine girince bu sefer de ‘siz bilmezsiniz, biz rüştümüzü ispat ettik. sizler yeni geldiniz çalışacaksınız, biz keyfini süreceğiz.’ minvalinde konuşup durdu.
Metin Öztürk, bu nobran tavırlarıyla kimi yöneticileri taciz ederken aynı yönetim kurulu içerisinden kendisine doğal müttefikler de edindi. Malum, bir kısım yönetici Abdullah’ın yüzüne gülüyor ama devamlı arkasından kuyusunu kazmaya çalışıyordu. Abdullah Kavukçu yetki ve sorumluluk almaktan çekinmeyen bir tarza sahipti. Çok faydalı işler yaparken dahi Galatasaray siyasetine, kulüp içi dengelere çok dikkat etmedi. ‘Ben işimi yaparım, yapmayanı haşlarım.’ tarzı ona hem yönetim hem personel hem de camia içinde düşmanlar kazandırdı. Bugün gelinen noktada tüm bu birikimlerin sonucu bir patlama yaşandı ve Kavukçu kendince haklı olsa da hatalı söylemleri sebebiyle haklı kalamadı ve denklemin dışında kaldı.
Şimdilerde Metin Öztürk bu yaşananlardan ötürü kendisini gelecek dönemde Galatasaray’a başkan yapacak dalgayı yakaladığını düşünüyor. Zaten tüm görev süresince cenaze ve düğünlere gidip Galatasaray’ı temsil etmekten başka bir işi yoktu. Basına konuşacak kötü adam arandığında ilk akla gelen isim olarak haklı bir üne sahip olmanın ötesinde bir meziyetini de göremedik. Yakın zamanda ofisine yakın bir otelde kahvaltılı toplantılara başlayıp seçim startı vereceğinden şüpheniz olmasın. Mağdur edebiyatı yaparak ve yemek ısmarlayarak ne kadar oy alacağını bir kez daha hep birlikte göreceğiz, tabii o da disiplin cezası almazsa. Bu arada isim vermek doğru olmaz ama Öztürk’ün eski alışkanlığı olan Galatasaray’ın kurullarındaki bazı üyeleri, onların yakınlarını işe yerleştirmek de dâhil, tüm tuşlara basacağını da önceki tecrübelerden biliyoruz.
Öte yandan Galatasaray yönetiminde Metin Öztürk ve Abdullah Kavukçu’dan sonra yeni görev ve koltuk dağılımı tam olarak nasıl oldu, henüz resmen açıklanmadı veya açıklandıysa bile ben rastlamadım. Ancak belli ki başkan yardımcısı Mehmet Cibara 2. başkan olacak. Ondan boşalan başkan yardımcılığına da eski sekreter Eray Yazgan atanacak ve ilk günden itibaren peşinde koştuğu başkan yardımcılığına nihayet kavuşacak. Her ne kadar bu arkadaş bizlerin de kulağına gelecek şekilde sağda solda ‘Başkana telkinde bulunun, beni başkan yardımcısı yapacak ama ben istemiyorum.’ tiratları okusa da camianın karnı bu martavallara tok, yemezler.
Benim asıl merak ettiğim, 2. başkanlık yapacak olan Cibara’nın başkan yardımcısı iken amatör sporlardan sorumlu olduğu işler de Eray’a devredilecek mi yoksa bu arkadaş fenafillahlık yapmaya devam edip sadece kartvizitini mi değiştirecek? Pardon, bir an unutmuşum; belki de Güneş Spor’u 3. Lig'deyken satın alıp BAL Ligi'ne düşüren Maruf’la birlikte futbol şubesini idare ederler. Eğer yanlış hatırlamıyorsam, mayıs ayında yapılan seçimlerden sonra Eray’ın başını çektiği Ozan ve Can’dan müteşekkil üç silahşör grubu bir gelenekten bahsetmişlerdi. Hani Galatasaray liseli başkan, liseli olmayan 2. başkan olması hâlinde başkan yardımcılıklarının biri Galatasaray liseli, diğeri liseli olmayan yöneticilerden seçilmeliydi. Yani o gün başkan yardımcısı olan Cibara’nın yanına illa bir liseli yönetici atanmalıydı. Bu sebeple Sedat Artukoğlu (Eray çok deşifre olduğundan mecburen görev ona kaldı) başkan yardımcısı olmuştu. Ne oldu şimdi bu kurala? Şu anda iki başkan yardımcısı da Eray ve Sedat Galatasaray liseli... Bu kulüpte kurallar kişilere göre mi uygulanıyor? Elbette evet... Oysa o gün de böyle bir kural yoktu, bugün de yok... O gün amaç Abdullah Kavukçu’yu o göreve getirmemekti. Neyse, Kavukçu gitti de rahatladılar. Oh be! Dünya varmış... Erden Timur’dan sonra birini daha yediler. Kim tutar sizi çocuklar? Böyle devam edin...
Biliyoruz ki Galatasaraylıları kimin hangi görevde olduğu çok da ilgilendirmez. Yöneticiler başarılı olacaklarsa istedikleri koltuk olsun. Ama kulübü borca batırıp başarısız olurlarsa o koltuklarda oturmanın bedelini çok ağır öderler. Bu sebeple sadece oturduğu koltuğun havasından yararlanmayı düşünenleri buradan hassaten uyarıyorum: 7405 sayılı Spor Kulüpleri ve Spor Federasyonları Kanunu’nun 20. maddesini çok iyi okusunlar. Son açıklanan mali tablolardan anlaşılıyor ki Galatasaray’ı 1 milyar avro borçlandırmışsınız. Bunun hesabını nasıl vereceğinizi iyi düşünün. Hem öte yanda Metin Öztürk aportta bekliyor, eski müttefik falan tanımaz.
Sportif A.Ş.de Niyazi Yelkencioğlu istifa etti ama hâlen listede yönetici olarak görünüyor, Nihat Kırmızı tutuklandı ama hâlâ görevde görünüyor, Abdullah Kavukçu istifa etti; o da listede hâlâ. Normalde şu anda Sportifin yönetiminde fiilen 5 kişinin eksik olması gerek. Nedense yine hiçbir şey olmamış gibi davranıyor Dursun Özbek. Deve kuşu gibi kafayı kuma gömerek bu kulübü yönetmek artık pek mümkün değil. Ülkenin makroekonomik sorunları yanında tüm malı mülkü satmanın da bir bedeli olacak illaki...
Bakın, hem Galatasaray yönetimi olarak sizleri hem Nivak’ı iyi niyetle uyarıyorum. Florya arazisinden para çekmeyi, ödemeyi bırakın. Bu sıcak para sevdası hepinizi yakar. Orada bir parça Sportif A.Ş. arazisi var diyerek bu paraları alamaz, kullanamazsınız. Böyle bir yetki verilmedi size. Sonra kişisel olarak sorumlu olur, evi, oteli satarak ödemek zorunda kalabilirsiniz.
2025-2026 döneminde sermaye artırımından 125 milyon avro, 3 yıllık loca ve kombine satışından 100 milyon avro, 1 milyon parça mağazacılık ürünü satışından 125 milyon avro ve Şampiyonlar Ligi’nden 65 milyon avro gelir, yani toplam 415 milyon avro ciro yaptı Galatasaray. Bunu sağlayan futbol takımının aylık 14 milyon maaş, artı 4,4 milyon vergi, artı 1,5 milyon prim olmak üzere 20 milyon gideri var. Yani kabataslak 250 milyon avro sadece futbol takımının yıllık maliyeti. Amatör branşlar, zarar eden sosyal tesisler, personel giderleri ve diğer giderleri de eklersek kulübün ödemesi gereken tutarın her yıl artarak devam ettiğini görürüz. Oysa bu sezon sermaye artırımı geliri yok, loca geliri ve mağazacılıktan o kadar gelir elde edilemeyeceği de kesin. Kaba bir hesapla Galatasaray’ın 150-200 milyon avro gelir eksiği var. Bunun yanında her ne kadar kredi alınarak işe başlansa da Ali Sami Yen Kompleksi inşaatı gibi bir gider kalemi de var. Son 5 yılda hesapsızca ve Galatasaray’ın mallarını da satarak hormonlu olarak büyüyen bir bütçe, dün dündür, bugün bugündür diyen bir yönetim anlayışının artık son aşamasına geldik gibi görünüyor. Yaşanan son gelişmeler, açıklanan son bütçe rakamları bize “Bugün artık yarındır.” diyor.