Milli Takım'daki başarısızlığın sorumluluğunu yalnızca teknik direktörde aramak kolaycılık olur. TFF yönetiminden spor medyasına, futbolcusundan taraftarına kadar herkesin bu tabloda payına düşen sorumluluğu üstlenmesi gerekiyor.

Allah kimsenin ağzının tadını bozmasın.

Müthiş bir temenni.

İnsanın ağzının tadı bir kere bozulmaya görsün.

Önünüze en lezzetli sofraları da kursalar, sizi eğlenceli mekanlara da davet etseler boş.

Fena üşütmüşüm.

Dede baba usulü tedavi yöntemleriyle 4-5 gündür dirensem de doktora gitmek zorunda kaldım.

Bir hafta daha ağzımın tadı olmayacak, görünen o.

Çocukken milli maçların oynanacağı günlerde hasta olmaktan çok korkardım; maçları izleyemem diye.

Türkiye- Belçika maçını dolayısıyla Arda’nın yılın golüne aday nefis frikiğini hasta olduğum için canlı izleyemedim.

Milli maçları uzun bir süredir sırf Arda’yı izlemek için takip ediyorum.

Dünya Kupası’yla başlayan milli işkence, Uluslar Ligi’nde de devam etti.

Dünya Kupası’nda ABD’yi yenmemiz kimseyi yanıltmasın.

Adamların puana ihtiyacı yoktu ve maça asılmadılar.

Bir de Arda Güler’in olağanüstü çabasıyla 90+8’de gelen galibiyet golü, Dünya Kupası’ndaki hezimette birinci derecede sorumlu olanlara pansuman oldu.

Sonrası malum. 6 maçta SIFIR puan!

Aslında çok yetenekli bir jenerasyona sahip olan Milli Takımımız, neden SIFIR çekti?

Yaşanan hezimet elbette tek bir nedene bağlanmamalı.

TFF yönetiminin meşruiyeti sorgulanır hale gelmiş.

Yönetimin düşmesi, elde kalan yöneticilerden her hangi birinin iki dudağının arasında: İstifa ediyorum.

Geçmiş olsun.

Geleceği bu kadar pamuk ipliğine bağlı bir yönetim, teknik olarak meşru olsa da etik meşruiyetini kaybetmiştir.

Dünya Kupası öncesi henüz ruhsatı bile alınmamış, hayali kaçak villalardan futbolculara ödül olarak verileceğini ilan etti TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu.

Onca tepkiye rağmen geri adım atmadı.

Dünya Kupası’nı kazanacağız diye büyük büyük laflar etti.

Turnuva başladıktan sadece 8 gün sonra kupadan elendik. Tadımız kaçtı.

Bursa’da oynanan Türkiye-İtalya maçında tribünler Hacıosmanoğlu’nu hem istifaya davet etti, hem de ‘Villa versene’ tezahüratlarıyla dalgasını geçti.

TFF Başkanı, maç bitmeden stattan ayrıldı iddiaları yalanlanmadı.

Ardından yönetimde istifa depremi yaşansa da Hacıosmanoğlu koltuğuna yapışmıştı bir kere.

Ne bahis iddiaları, ne MHK Başkanı’yla ilgili gelişmeler, ne de prenslerinden Hakem Yasin Kol’un tutuklanması zerre miskal etkiledi kendisini.

Montella ile yollarını ayırmayı akıl etse de istifa etmeyi bir türlü akıl edemiyordu İbrahim Hacıosmanoğlu.

Yetmezmiş gibi, görev süresinin dolmasına 6 ay kalmış bir yönetim Sergen Hoca’yla 4 yıllık anlaşma imzaladı.

SPOR MEDYASI MI DEDİKODU KAZANI MI?

Bu hikayede en masum kişi Sergen hocadır.

Her şeyi eleştirmekten ibaret sanan bazı kesimler, Belçika maçından sonra hocayı öyle bir eleştiri yağmuruna tuttu ki fon skandalından bile Sergen Yalçın’ı suçlu çıkarsalar şaşırmam.

Kaynak olarak ekle

Milli Takım için uygun bir isim olmadığını savunsam da bu saatten sonra Sergen hocaya öncelikle başarı dilemek zorundayız.

Yapacağımız eleştiriler de yapıcı olmalıdır.

Sonuçta oturduğu koltuk Milli Takım koltuğudur ve hepimizin sahip çıkması gereken bir mevkiidir.

Fransa maçından sonra dikkatinizi çekti mi bilmiyorum.

Basın toplantısında Sergen Hoca’ya tek bir soru soruldu.

Evet maliyetlerden dolayı yurt dışı maçlarını sınırlı sayıda basın mensubu takip edebiliyor.

Ancak spor basınının son dönemlerde edindiği kötü bir alışkanlık var.

Merak edilen konuları basın toplantısında sormak, konuyu aydınlığa kavuşturmak yerine, digital platformlarda dedikodusunu yapmayı tercih ediyoruz.

Fazla izlenme uğruna mesleğimizin saygınlığına gölge düşürüyoruz.

Milli takımın toparlanması ancak ve ancak kolektif şuurla mümkün olabilir.

Herkes üzerine düşen sorumluluğa göre hareket etmek zorunda.

Buna mangalda kül bırakmayan spor medyası da önüne her konulanı izlememesi gerektiğini bilmesi gereken taraftarlar da dahil.

TUNCAY ŞANLI RUHU

Fransa karşısında beni en çok umutlandıran meseleyi de sizinle paylaşıp bitireyim.

Fransa karşısında 2-0 geriye düşmemize rağmen oyunu çevirir miyiz diye düşündüm.

Düşündüm çünkü o arzuyu gördüm bizim çocuklarda.

Yıldızlar topluluğu Fransa'nın bile oyun içinde yaşadığı endişeye şahit olduk.

Tuncay Şanlı Ruhu diyorum ben buna.

Çek Cumhuriyeti karşısında 62. dakikada 2-0 gerideyken, çıkan korner direğinin bayrağını takmak için Tuncay’ın attığı deparı hatırladım.

2-0’dan 3-2 kazandığımız, son 15 dakikaya tam 3 gol sığdırdığımız o maçı kazandıran, Arda Turan ve Nihat Kahveci’nin (2) golleri değildi.

O galibiyeti getiren, Tuncay Şanlı’nın kazanma inancıydı.

Aynı maçta Volkan Demirel kırmızı kartla oyundan atıldığında oyuncu değişikliği hakkımız da dolduğu için kaleye kim geçecek diye kara kara düşünürken, Tuncay'ın bir kez daha sahneye çıkıp zerre tereddüt etmeden 'Ben geçerim' diyen sorumluluk alma cesaretiydi.

Fransa maçında da dakika 89. 2-0 gerideyiz. Ancak buna rağmen başta Arda Güler olmak üzere futbolcularımızın gol atma arzusu, çabası gözle görülüyordu.

Nitekim 90’da golü de bulduk.

Sergen hocanın ilk yapması gereken şey, bu ruhu bütün futbolcularına aşılamak olmalı.

Milli takıma çağırdığı, çağırmadığı bütün futbolculara…

Basın toplantısında soru bile sormayan dedikoducu tayfaya fırsat verecek konulardan Milli Takımı uzak tutmayı başarırsa Sergen Hoca Milli Takım'daki ömrü uzun olur diye düşünenlerdenim.

Aksi taktirde milli tatsızlık daha çoook uzun sürer.

Sergen hocanın milli takım serüveni de bir o kadar kısa...

Artık kaybedecek zamanımız da, tadımız da kalmadı.

NOT: Yazılarımda zaman zaman teşbih, telmih, tevriye, tecahülüarif, tezat, istiare, irsalimesel, mecazımürsel, mübalağa ve sıra dışı benzetmeler gibi edebi sanatlardan yararlanılmaktadır.