Reklamsız Sözcü

Başbakan Yıldırım, 1978 model otobüsün koltuğuna geçti

Başbakan Binali Yıldırım, bir televizyon kanalının "Gönül Dağı" adlı programının özel bölümüne konuk oldu. Hollandalı Haber Muhabiri Wilco van Herpen ile seyahat eden Yıldırım, 1978 model bir otobüsün şoför koltuğuna geçerek otobüsü kullandı.

android-time 00:41 11 Ocak 2018
Başbakan Yıldırım, 1978 model otobüsün koltuğuna geçti
Başbakan Binali Yıldırım, bir televizyon kanalının "Gönül Dağı" adlı programının özel bölümüne konuk oldu. Hollandalı Haber Muhabiri Wilco van Herpen ile seyahat eden Yıldırım, 1978 model bir otobüsün şoför koltuğuna geçerek otobüsü kullandı.

Kullandığı otobüsün kendisi için çok büyük bir anlamı olduğunu belirten Yıldırım, “Şu anda sürdüğümüz otobüsün benim için çok büyük bir anlamı var, büyük bir sürpriz oldu bana. 1978'de ben otobüsçülüğe başladım, o zaman aldığımız otobüs bu. Yani aynı model otobüs, o zamanlar çok meşhurdu, böyle otobüsü olana bayağı bir farklı gözle bakılırdı. Babamla beraber başladık biz bu işe 78'de, bir otobüs aldık, 84'e kadar bu işi yaptık, 84'te bıraktık. O vesileyle Türkiye'nin her tarafına yolcu taşımacılığı yaptık” dedi.

 

Bakan ya da Başbakan olmanın o zamanlarda aklında olmadığına işaret eden Yıldırım, “Allah ne yazdıysa o oluyor, nasibinizde varsa günün birinde o oluyor. İstemekle değil de, her şey istemekle olmuyor. Tabii ki çalışacaksınız, çabalayacaksın, ama sonunda takdir Mevla'nın” şeklinde konuştu.

Osmangazi Köprüsü Yalova (Hersek) gişelerinde yaklaşık bir ay önce başlayan çekimler sırasıyla, Osmangazi Köprüsü, Kocaeli-İstanbul TEM Otoyolu, Kuzey Marmara Otoyolu ve Yavuz Sultan Selim Köprüsü’nde gerçekleştirildi.

basliksiz-3

Babası ile 1978 yılında aldıkları “Mercedes 0 302” marka otobüsle aynı model bir otobüsün direksiyonuna geçen Yıldırım, memleketi Erzincan'ın türkülerini söyleyerek yaşadıklarını o yılları şöyle anlattı:

“80’Lİ YILLARDA İKİ TANE TAKSİMİZ VARDI”

“Bu türkü bizi çocukluk yıllarımıza, gençlik yıllarımıza götürüyor, o günleri yaşatıyor. Biraz çaresizliği, hayatın zorluklarını, insanın bu zorluklar karşısında mücadele gücünün yeterli olmadığı, bunlar böyle aklımıza geliyor, hüzünleniyoruz. Babamla 1984 yılına kadar bu işi yaptık. Bu vesileyle Türkiye'nin her yerine yolcu taşımacılığı yaptık. Herhalde 15 senedir doğru dürüst araba kullanmıyorum. Tabii Bakanlık, Başbakanlık döneminde çok fırsatımız olmuyor. Eski günlerimi hatırladım. Bu otobüsün benim için çok büyük bir anlamı var. Otobüsü aldığım zamanlar aşağı yukarı üniversiteyi bitirmiştim. Babam iyi bir celepçidir (Hayvan ticareti ile uğraşan) sonra otobüsçülükten de biraz para kazandık. Daha sonra taksicilik yaptık. İstanbul'da 80'li yıllarda 2 tane ticari taksimiz vardı. Sonra onu da sattık ve parke imalatçılığı yaptık. Sonra da denizcilik işine girdik. İstanbul Teknik Üniversitesi Gemi İnşa ve Deniz Bilimleri Fakültesinde okudum. Ben denizciyim, ulaşım işi oradan geliyor.

basliksiz-2

“UÇAKLARDA ACABA KİMLER VAR? NEREYE GİDİYORLAR? ÇOK MERAK EDERDİM”

Erzincan Kayı Köyü'nden Topal Dursun'un oğluyum. Anam 1971'de genç yaşta öldü. Babam celepçilik yapardı, ben de ona yardım ederdim. Tarlalarda biçmek, ekmek için babama yardım eder, bazen okula gitmezdim. Yazın tarla biçerken uçaklar geçerdi. ‘Uçaklarda acaba kimler var, nereye gidiyorlar, keşke ben de içinde olsam' diye düşünürdüm, çok merak ederdim. Hatta uçak gözden kaybolmasın diye, sırt üstü yatar seyrederdim. Çocuklarımıza hayatın sadece güzel taraflarını değil zorluklarını da göstermek lazım. O yüzden çocuklarımı hep köyüme, memleketime götürürüm, oralarda geçen günlerimizi onlara anlatırım.

“BİZİM GİBİ GÖREVDEKİ İNSANLARIN HAYATI ÇOK PARLAK DEĞİL”

O zamanlar sorumluluklarınız biraz daha az, kendinize, ailenize daha çok zaman ayırabiliyorsunuz. Ama şimdi burada daha geniş, bütün memleketin sorunları, vatandaşların sorunları, her şeyle ilgilenmeniz gerekiyor, sıkıntıları çözmeniz gerekiyor, vatandaşın beklediği hizmetleri yapmanız gerekiyor. Tabii zor, ama bir o kadar da onurlu bir iş. Aslında başbakanların, bakanların, bizim gibi görevdeki insanların hayatı çok parlak değil, cazip değil. Niye? Adeta kontrollü serbestlik gibi yaşıyoruz, istediğiniz gibi hareket edemiyorsunuz.

basliksiz-4

Koruma, güvenlik, çok insan etrafınızda oluyor, normal sade vatandaş gibi hareket etmek istiyorsunuz, edemiyorsunuz. Tabii korumalarınız endişeleniyor bir şey olacak diye, siz de böyle etrafınız kuşatılmış olmasından hoşlanmıyorsunuz, insanlarla kucaklaşmak istiyorsunuz, oturup çay içmek, sohbet etmek, dertleşmek istiyorsunuz; öyle zorluklar yaşıyoruz. Ama ben mümkün mertebe fırsat buldukça vatandaşların arasına girmeyi tercih ediyorum.

Son güncelleme: android-time 00:4211.01.2018
SIRADAKİ HABER
Paylaş Tweet social-whatsapp Whatsapp more